UF: geen discriminatie ten opzichte van de crisis
Programma UF
1. Tewerkstelling
Halle Vilvoorde maakt deel uit van het socio-
BHV
(Brussel-
UF eist dat de dreigingen om Franstalige werkzoekenden uit gemeenten met of zonder faciliteiten uit te sluiten indien ze geen taalcursus volgen zouden worden opgeheven.
2. Sociaal beleid en bijstand aan personen
UF verzet zich tegen elke vorm van communautarisering van de sociale zekerheid.
Inzake
de zorgverzekering is een akkoord tussen gemeenschappen noodzakelijk voor het voortbestaan
van een dergelijk systeem dat eveneens een Europese garantie eist.
UF vraagt dat de Vlaamse regering de administratieve boetes substantieel beperkt
voor de niet-
UF vraagt de vrije toegang, zonder discriminerende voorwaarden, voor de Franstalige
bejaarden tot de Vlaamse diensten, de onthaalstructuren en bejaardentehuizen erkend
door het Vlaams Gewest (OCMW, dagcentra, dagverzorgingstehuizen, serviceflats, gemeenschapshuizen,
rusthuizen en rust-
Er bestaan beperkingen voor de Franstalige
gehandicapten die een beroep wensen te doen op de thuisverzorgingsdiensten alsook
de onthaal-
UF eist daarenboven om elke vorm van discriminatie, zoals het quorum op basis van de taal, af te schaffen inzake de inschrijving in sommige kribbes en onthaalcentra.
UF vraagt om samenwerkingsakkoorden af te sluiten tussen de hulpdiensten afhangend van de aanpalende gewesten ten einde de interventietijd van de betrokken corpsen zoveel mogelijk in te korten en aldus de integriteit van de personen en hun goederen beter te waarborgen.
3. Onderwijs
UF herinnert er aan dat de financiering van de scholen gebeurt op federale en gelijke basis voor alle leerlingen. De scholen in de Rand rond Brussel worden dus niet betaald met Vlaams geld.
UF stelt voor dat de Franse gemeenschap volledig bevoegd zou worden voor de organisatie van deze scholen.
UF weigert bijgevolg dat de Vlaamse gemeenschap de pedagogische inspectie van de Franstalige scholen in de Rand rond Brussel zou uitoefenen.
UF eist dat de mogelijkheid zou bestaan voor Franstalige scholen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest of het Waals Gewest om kinderen op het halen in de Rand rond Brussel.
4. Leefmilieu
UF eist inzake geluidsoverlast dat alle risico’s verbonden aan het overvliegen van
vliegtuigen zou worden beperkt en dat er rond de luchthaven van Zaventem een harmonieuze,
respectvolle leefomgeving zou worden gecreëerd. UF vraagt om heel precies de maximale
rol van Brussel-
5. Mobiliteit
UF stelt voor om het principe van P+R locaties te vestigen in de buurt van de belangrijkste
aanrijroutes naar de stad langs de Ring en in combinatie met het netwerk van het
openbaar vervoer. De vermindering van het aantal voertuigen op de Ring zou er voor
kunnen zorgen dat de grootse en kostelijke projecten van de Vlaamse regering die
de verhoging van de capaciteit op de Ring beogen, niet zouden moeten worden uitgevoerd.
UF vraagt een coördinatie tussen alle actoren op het vlak van het openbaar vervoer
ten einde ten volle de uurregelingen aan mekaar aan te passen op de overstapplaatsen.
6. Huisvesting
In Vlaanderen zijn de voorwaarde om tot een bepaalde taalgroep te behoren om in aanmerking
te komen voor een sociale woning onaanvaardbaar (wooncode)
UF eist dat de sociale
woningen zouden worden toegewezen aan de personen die ze echt nodig hebben zonder
enige verwijzing naar taalaanhorigheid. Dezelfde regels moeten gelden voor alle andere
overwegingen betreffende de huisvesting en de verkoop van terreinen.
7. Cultuur, vrije tijd en sport
Samenwerkingsakkoorden tussen de gemeenschappen moeten de beleving van de Franse cultuur in alle gemeenten in Vlaams Brabant toelaten daar waar er nood aan is en meer bepaald in de gemeenten waar er Franstalige cultuurverenigingen zijn.
UF verzet zich tegen het quorum voor de openbare gemeentelijke bibliotheken waardoor de bibliotheken verplicht 75% Nederlandstalige boeken moeten hebben. De subsidiëring aan de gemeentelijke bibliotheken zou moeten gebeuren in functie van de vraag van de lezers en de sociologische realiteit in de gemeenten.
8. Institutioneel
Het Union des Francophones de la Périphérie (UF) houdt er aan te benadrukken dat zij gehecht zijn aan de federale structuur van België, met een federale regering die over reële bevoegdheden beschikt en weigert bijgevolg de voorstellen te aanvaarden die zouden leiden tot het recht op confederalisme en tot een volledig verzwakte federale regering.
De enige principes die volgens ons toelaten om tot een billijke oplossing te komen zijn:
-
-
Het zogenaamde “faciliteitenstelsel” moet verduidelijkt en versterkt worden ten einde
net daar te worden ingevoerd waar het nu nog niet bestaat maar waar een noemenswaardige
Franstalige aanwezigheid (meer dan 10%) ontegensprekelijk is. Dit (verbeterd) faciliteitenstelsel
moet enigszins de concretisering en het gevolg van de ratificering van de Raamovereenkomst
zijn.
UF benadrukt dat door deze uitbreiding van het tweetalig Brussels Hoofdstedelijk
gewest de Nederlandstaligen die in de Rand wonen geen enkel recht of geen enkel voordeel
verliezen.
Inderdaad de Vlaamse Gemeenschap en haar instellingen zijn in Brussel
bevoegd inzake cultuur en dergelijke (persoonsgebonden materies) en in Brussel beschermen
de wettelijke uitzonderingsmaatregelen de rechten van de Nederlandstalige burgers.
Het
Brussels stadsgebied bestaat volgens een aantal Brusselse en Vlaamse studies, die
volgens verschillende criteria zijn opgesteld uit een geheel van 30 à 42 gemeenten
die momenteel buiten Brussel liggen.
U kan kennis nemen van het volledige programma UF (18 bladzijden) op de site www.uniondesfrancophones.be
Le programme complet de l'UF au format pdf
De Morgen, 07/04/10
De correcte term is broodroof
Douglas De Coninck is redacteur bij deze krant.Enkele Brusselse burgemeesters in
de Vlaamse rand gaven zondagavond in de Panorama-
De burgemeesters van Gooik en Overijse hebben misschien niet de looks van maffiabazen, op hun vermogen om zich hun etiquette eigen te maken valt weinig aan te merken
Douglas De Coninck
Burgemeester Michel Doomst uit Gooik kon niet duidelijker zijn. Als vastgoedmakelaren
hem niet vooraf lijsten met kandidaat-kopers overhandigen zodat hij die kan screenen
op hun Vlaams-zijn, "dan vermindert onze zin om hen bij een volgend project een vergunning
te geven". Zijn collega Dirk Brankaert uit Overijse zei in Panorama dat tot nu toe
geen enkele makelaar inzage had geweigerd, en dat hij zich ook niet kon voorstellen
dat er één dat zou durven: "Het zou een heel slecht signaal zijn, hé, als ge daar
niet mee akkoord gaat."
De burgemeesters van Gooik en Overijse hebben misschien niet
de looks van maffiabazen, op hun vermogen om zich de etiquette van de georganiseerde
misdaad eigen te maken valt weinig aan te merken. Laat ons de dingen even bij hun
naam noemen. Wat betekent het voor een verkavelaar als een burgemeester consequent
weigert vergunningen af te leveren die hij aan concurrerende verkavelaars onder identieke
architecturale omstandigheden wel zou afleveren? De meest correcte term is broodroof.
Of misschien ook wel racketeering.
Al Capone
Wat als medewerkers van deze burgemeesters eens per maand langs zouden gaan bij ondernemers
in hun gemeenten voor een kleine, vrijwillige financiële bijdrage aan de persoonlijke
bankrekening van de burgemeester? Is de burgemeester niet de man die ons beschermt
tegen verdachte invloeden van buitenaf? Is hij niet de man die beschikt over de macht
om het leven van ons allen aangenaam te houden? Betalen we niet, dan zou hij zou
wel eens minder zin kunnen hebben om de brandweer te laten te komen als ons huis
brandt. Of om de politie de telefoon te doen opnemen als bandieten onze etalages
bestormen. Hij zou wel eens minder zin kunnen hebben om, zoals de wet het hem nochtans
verplicht, ons een paspoort te bezorgen of onze pasgeborenen te laten inschrijven
in het bevolkingsregister.
De zaak is nu voorgelegd aan de Vlaamse minister van Binnenlands
Bestuur, Geert Bourgeois. Die heeft inlichtingen ingewonnen en hij kan ons melden
dat het in Gooik, Overijse, Grimbergen en Vilvoorde gaat over een modus vivendi,
iets lokaals waar hij zich niet mee te bemoeien heeft. We moeten het zien als een
gentleman's agreement. Er staat ook niks op papier en dus kan hij als minister natuurlijk
niks beginnen. Tot nu toe is trouwens geen enkel slachtoffer bereid gevonden om zich
te melden. Zoals ook geen enkele clubuitbater uit het Chicago van de jaren twintig
ooit hardop iets onaardigs over zijn lippen kreeg over Al Capone, is er ook in Overijse
en Gooik nog geen enkele verkavelaar opgestaan om zijn beklag te maken over broodroof.
Twintig
jaar geleden hadden we ook in Brussel een burgemeester wiens 'zin' om een bouwvergunning
af te leveren kon variëren naargelang factoren die ver weg stonden van het Gewestplan
of de toegelaten bouwhoogte. Iedereen noemde hem Mijnheer Tien Procent en men zag
het als een grote stap vooruit toen de man tot ontslag werd gedwongen.
Tony Soprano
De oud-
Michel
Daerden
Er is veel dat wij, zodra we discussiëren met een buitenstaander, moeilijk uitgelegd
krijgen. Vlamingen, zo begint onze uiteenzetting meestal, zijn de harde werkers en
economische steunpilaren van deze natie. De meeste Walen zijn daarentegen geschapen
naar het beeld van Michel Daerden: lui, onbekwaam en profiterend van de door ons
gecreëerde welvaart. Vlamingen offeren ieder jaar elk een gezinswagen op om de werkloosheidsuitkeringen
van al die Walen te betalen. Tot dan het punt gekomen is waarop het gaat over de
vastgoedprijzen in de Brusselse rand. Dan zijn Vlamingen plots arme drommels die
de markt worden uitgeprijsd door schatrijke, hard werkende Franstaligen. Het is zo
erg dat de Vlaamse burgemeesters zich bij het opwerpen van een dam tegen die eindeloze
horden schatrijke Franstaligen zich toch niet kunnen laten afremmen door iets triviaals
als de grondwet?
Parijs, 20 jaar geleden: 10 miljoen inwoners. Vandaag: meer dan
12 miljoen. Londen, 20 jaar geleden: 6 miljoen inwoners. Vandaag: 7,5 miljoen. Is
het zo lastig om te zien wat er aan het gebeuren is? Het aantal Brusselaars is op
goed twintig jaar tijd gestegen van 1 naar (zegt men) 1,3 miljoen. Dat is niet 1
miljoen + 300.000 nieuwe Brusselaars: dat is een complex kluwen van mensen die welvaart
zoeken en vinden in steden, gezinnen stichten, auto's kopen en gaan dromen van tuintjes.
Steden groeien. Ze doen dat overal ter wereld en in Brussel is de lingua franca -
Het kan electoraal lonend zijn om te
roepen dat "als wij naar de Ardennen gaan, dan passen wij ons ook aan", maar die
vergelijking is volstrekt naast de kwestie. De meeste nieuwe inwoners van pakweg
de Vlaamse faciliteitengemeente Kraainem passen zich trouwens aan. Waar ze ook vandaan
komen, weze het nu Stockholm of New Delhi, bij de bakker gaan ze allemaal spontaan
Frans spreken, zoals meer dan 70 procent van de inwoners van Kraainem.
Wat is er
zo erg aan die decennialange verfransing? Het antwoord wordt door Vlaamse burgemeesters
meestal pas hardop uitgesproken zodra camera's niet meer draaien en microfoontjes
zijn opgeborgen. "Als dat zo doorgaat, en het Union des Francophones straks ook bij
ons vijftig procent haalt, dan kan ik potdorie geen burgemeester meer zijn."
Ja,
stel je zo'n horrorscenario eens voor, afgemeten aan de mondialisering van de economie,
onze pensioenen en de opwarming van de planeet.
Source: De Morgen
Mis en ligne le 11/04/2010
Nederlands